อ่านได้มั้ย

คณุอาน่ได้มยั้
ถ้าคณุอาน่บทคาวมนี้ได้ คณุมีความคดิที่แขง็แรงพอสวคมรเลยนะ คณุอาน่ได้หรอืเลป่าล่ะ มีแค่ 55 คนจาก 100 เท่านนั้แล่หะที่อาน่ได้
ฉนัไม่อายกจะเชอื่เลยว่า
ฉนัเข้าใจสงิ่ที่ฉนักำลงัอาน่อู่ยนี้ มนัเปน็ปฎกราากรณ์ของคาวมคดิของม์ษุยน
ผลกราศกึาษวจิยัจาก มวหายิทัาลย แบมคิร์จด ก่าลวว่า
มนัไม่สคำญเลยว่าตวัอรัษกเยีรงถตอ้กูง
หรอืไม่ในคำคำหนงึ่ มนัสคำญแค่ว่า ตวัอษักรแรก
และตวัอษกัรตวัสดุทาย้ของคำนนนั้
อู่ยในตนำแห่งที่ถกูตอ้ง
ที่เลืหอนนั้มนัจะมวั่ซวั่อ่ายงไร คณุก็อาน่มนัได้อู่ยดี ไม่มีปหญัา
ที่เปน็อาย่งนี้เราพะคาวมคดิของมษุน์ยนนั้
ไม่ได้อาน่ตวัอษกัรทกุตวัซกัหอน่ย แต่อาน่เปน็คำเตม็ ๆ คำ สดุยอดเลใช่มยั้ล่ะ...ใช่เลย แต่ยงัไงฉนัก็คดิว่าการสกะดมนัสคำญันะ ถ้าคณุอาน่บควาบมนี้ได้ ชว่ยสง่ตอ่หอน่ยนะ

ฉะนั้น...ความสับสันวุ่นวายไม่ได้เป็นเหตุทำให้เราไปต่อไม่ได้
และเราไม่ควรจะวิตกจริตกับสิ่งต่างๆ
ที่ประดังประดาถ่าโถมเข้ามาในชีวิต...จนเกินเหตุ
จงเผชิญกับมันเถิด...แล้วเราจะรู้ว่า เราสามารถอ่านปัญหาที่ดูงงงวยได้ไม่ยากนี่นะ
และ...สามารถเผชิญหน้ามันต่อไปได้จนถึงความสำเร็จ ใช่.....คุณยังไหว.....และคุณอ่านมันได้ (ใช่รึป่าวคระ)